Co oznacza najniższa inflacja w Polsce od 7 lat?
Inflacja w Polsce w 2026 roku spadła do około 2,8%, osiągając tym samym najniższy poziom od ponad siedmiu lat. To znacząca poprawa względem rekordowego wyniku 18,4% z lutego 2023 roku i ważny moment dla gospodarki oraz codziennego życia obywateli.
Niższa inflacja oznacza, że ceny produktów oraz usług rosną znacznie wolniej, co pozwala Polakom poczuć ulgę podczas codziennych zakupów i ułatwia kontrolowanie domowych wydatków. Tak korzystnego tempa zmian cen nie doświadczaliśmy od 2019 roku.
Dla gospodarki spadek inflacji to znak powrotu do równowagi. Inflacja bliska celowi Narodowego Banku Polskiego, czyli 2,5%, wskazuje na dobre proporcje między rozwojem gospodarczym a stabilnością cen. Odbudowa wskaźnika po okresie wysokiej inflacji z lat 2022-2023 pokazuje skuteczność działań instytucji odpowiedzialnych za politykę pieniężną.
Stabilne ceny dają Radzie Polityki Pieniężnej możliwość łagodzenia polityki monetarnej. Przy takiej inflacji pojawia się perspektywa dalszych obniżek stóp procentowych, co czyni kredyty tańszymi zarówno dla przedsiębiorstw, jak i gospodarstw domowych. W rezultacie rośnie skłonność do inwestycji oraz wydatków konsumpcyjnych.
Niższa inflacja jest również korzystna dla inwestorów. Przy wzroście cen na poziomie 2,8% łatwiej uzyskać dodatnie realne zyski, co poprawia wizerunek polskiego rynku kapitałowego i jego atrakcyjność.
Stabilność cen sprzyja również długoterminowemu planowaniu finansów – zarówno dla firm, jak i osób prywatnych. Przedsiębiorstwa mogą dokładniej szacować przyszłe koszty i przychody, co ułatwia podejmowanie decyzji o rozwoju czy nowych inwestycjach.
Dlaczego inflacja w Polsce jest obecnie na najniższym poziomie?
Inflacja w Polsce obecnie osiągnęła najniższy poziom od siedmiu lat, zatrzymując się na około 2,8%. Na ten rezultat wpłynęło kilka istotnych czynników gospodarczych.
Kluczową rolę odegrały stabilne stopy procentowe, które od ponad roku pomagają stopniowo ograniczać presję wzrostu cen.
W 2025 roku zauważalny był również znaczący spadek inflacji bazowej, która nie uwzględnia wahań cen żywności i energii, dlatego lepiej oddaje trwałe trendy w gospodarce. Jej obniżenie pokazuje, że główne siły napędzające wcześniejszy wzrost cen zaczynają słabnąć.
Ceny energii po gwałtownych podwyżkach ustabilizowały się, a następnie zaczęły spadać, co bezpośrednio przełożyło się na niższe tempo wzrostu cen w całej gospodarce.
Również opłaty regulowane przez państwo, takie jak koszty wywozu śmieci czy akcyza na papierosy, nie notowały większych wzrostów, dzięki czemu nie przyczyniły się do podwyższenia inflacji.
Istotne znaczenie miały również zmiany metodologiczne:
- techniczna korekta koszyka inflacyjnego,
- zastosowanie nowej klasyfikacji COICOP 2018,
- nowe sposoby wyliczania wskaźników referencyjnych.
Dzięki tym zmianom pomiar inflacji stał się bardziej precyzyjny, lepiej odzwierciedlając rzeczywiste wydatki Polaków i stabilizując oczekiwania dotyczące przyszłego poziomu cen.
Niższy poziom inflacji wyraźnie poprawił siłę nabywczą polskich rodzin; realne zarobki rosną szybciej niż ceny, co pozwala konsumentom na większe możliwości zakupowe przy jednoczesnym unikaniu nadmiernego popytu i dalszej inflacji.
W efekcie tych czynników udało się osiągnąć równowagę w gospodarce – inflacja stopniowo zbliża się do celu Narodowego Banku Polskiego, ustalonego na poziomie około 2,5%, tworząc stabilne warunki do dalszego, rozsądnego wzrostu gospodarczego.
Co wpływa na niski poziom inflacji i jego utrzymanie?
utrzymanie niskiego poziomu inflacji w Polsce zależy od kilku istotnych czynników makroekonomicznych, które wzajemnie się przenikają i wspierają, zapewniając równowagę cenową zarówno w krótszej, jak i dłuższej perspektywie.
stabilność cen jest efektem spójnej polityki pieniężnej prowadzonej przez Narodowy Bank Polski, gdzie odpowiednio dobrane stopy procentowe utrzymywane przez dłuższy czas pozwalają kontrolować ilość pieniądza w obiegu i ograniczać tempo wzrostu cen. Decyzje banku opierają się na dokładnych analizach ekonomicznych, które uwzględniają sytuację krajową oraz globalne trendy gospodarcze.
ważną rolę odgrywa słabnąca presja popytu, gdyż po okresach dynamicznych wzrostów konsumenci stają się ostrożniejsi, co powstrzymuje przedsiębiorstwa przed szybkim podnoszeniem cen. konkurencja z importem dodatkowo motywuje rodzime firmy do utrzymywania korzystnych cen, co pozytywnie wpływa na cały rynek.
Warto też zwrócić uwagę na bardziej stabilne ceny niektórych kluczowych produktów i usług:
- ceny żywności i napojów bezalkoholowych stały się znacznie bardziej przewidywalne,
- rynek energii ustabilizował ceny po gwałtownych podwyżkach w latach 2022–2023,
- powolny wzrost cen regulowanych, takich jak opłaty za wodę, ścieki czy komunikację miejską, wprowadzany jest stopniowo.
stopniowy wzrost wynagrodzeń jest kolejnym elementem wpływającym na niską inflację, ponieważ wzrost płac nie wyprzedza wzrostu produktywności, co eliminuje nadmierną presję na ceny, a jednocześnie wzmacnia siłę nabywczą Polaków bez ryzyka przegrzania gospodarki.
Na rynku finansowym poprawiła się też sytuacja dotycząca kredytów:
- wskaźnik WIBOR 3M utrzymuje się na niższym poziomie niż wcześniej,
- stabilność lub spadek rat kredytowych, szczególnie hipotecznych,
- realna ulga w domowym budżecie wielu gospodarstw domowych,
- w konsekwencji zmniejszenie presji na szybki wzrost wynagrodzeń.
kluczowe znaczenie ma także zaufanie społeczeństwa do banku centralnego oraz jasna komunikacja jego zamierzeń, co wpływa na decyzje firm i konsumentów oraz działa hamująco na wzrost cen.
Obserwowany obecnie spadek wskaźnika CPI budzi mieszane reakcje specjalistów. Część z nich dostrzega powody do optymizmu, jednak pozostaje także sceptycyzm dotyczący trwałości tej tendencji w dłuższej perspektywie. Według prognoz, po 2026 roku inflacja może ponownie zacząć się wahać, a eksperci wskazują na szereg czynników, które mogą zaburzyć dotychczasową stabilność.
Inflacja bazowa pozostaje szczególną niewiadomą. Mimo widocznego spadku, jej poziom nadal przewyższa ogólny wskaźnik CPI. Obejmuje ona procesy inflacyjne pozbawione wpływu niestabilnych cen żywności oraz energii, co świadczy o głębszych zjawiskach gospodarczych, których trudno szybko skorygować.
Ekonomiści wskazują na kilka głównych zagrożeń dla utrzymania niskiego poziomu inflacji:
- polityka budżetowa państwa – wzrost wydatków publicznych może napędzać większy popyt, co wywiera presję na wzrost cen,
- osłabienie złotego – zwiększa koszty importu, zwłaszcza surowców i paliw,
- dynamiczny wzrost cen usług – spowodowany rosnącymi wynagrodzeniami w pracochłonnych sektorach,
- nagłe podwyżki cen regulowanych przez państwo – często odkładane i wprowadzane jednorazowo, co może powodować skokowe wzrosty inflacji.
Z prognoz wynika, że w drugiej połowie 2026 roku inflacja może ponownie przyspieszyć. Po spadku wskaźnika CPI do około 2,5% w połowie roku, pod koniec 2026 i na początku 2027 realna jest możliwość wzrostu do 3–3,5%.
Eksperci podkreślają także istnienie strukturalnych przesłanek wzrostu cen. Polska, jako kraj rozwijający się i nadrabiający dystans do państw Europy Zachodniej, naturalnie doświadcza wyższej inflacji, zwłaszcza w kontekście doganiania płac i poziomu cen.
Stabilność cen w dużej mierze zależy od działań Narodowego Banku Polskiego. Zachowanie obecnych stóp procentowych pomaga stabilizować oczekiwania inflacyjne, natomiast zbyt szybkie rozluźnienie polityki pieniężnej może prowadzić do nasilania się wzrostu cen.
Dla osób spłacających kredyty poprawa siły nabywczej może mieć charakter krótkotrwały. Jeśli inflacja zacznie ponownie rosnąć, bank centralny może podnieść stopy procentowe, co przełoży się na wyższe koszty obsługi kredytów hipotecznych i konsumpcyjnych w najbliższych latach.
Dlaczego niska inflacja może skłaniać do obniżek stóp procentowych?
niskie tempo inflacji na poziomie 2,8%, niemal równe celowi NBP wynoszącemu 2,5%, otwiera możliwość zmiany dotychczasowej polityki pieniężnej. Rada Polityki Pieniężnej może rozważyć złagodzenie restrykcji nałożonych, gdy ceny rosły szybciej.
Obecnie obserwujemy najniższy poziom inflacji od siedmiu lat, co stanowi silny argument za obniżeniem stóp procentowych. Ponieważ główny cel wysokich stóp — ograniczenie tempa wzrostu cen — został osiągnięty, kontynuowanie surowej polityki mogłoby zbędnie osłabiać gospodarkę.
Decyzje o wysokości stóp procentowych opierają się na realnej stopie procentowej, czyli różnicy między nominalnymi stopami a aktualnym wskaźnikiem inflacji. Kiedy inflacja spada, realne stopy procentowe proporcjonalnie rosną, co powoduje, że polityka pieniężna staje się bardziej restrykcyjna — nawet bez formalnych podwyżek stóp. W takim kontekście obniżki stóp procentowych są uzasadnionym narzędziem na złagodzenie skutków.
Ekonomiści prognozują, że stabilna, niska inflacja stworzy przestrzeń do kolejnych spadków stóp procentowych. Bezpośrednio wpłynie to na rynek finansowy, szczególnie na:
- wibor 3m i wibor 6m, czyli podstawowe wskaźniki międzybankowe, które zaczną spadać wraz z niższymi stopami referencyjnymi nbp,
- osoby posiadające kredyty hipoteczne o zmiennym oprocentowaniu — ich raty mogą się obniżyć, a zdolność kredytowa poprawić,
- przedsiębiorstwa, którym łatwiej będzie uzyskać finansowanie na rozwój, co przełoży się na większą aktywność inwestycyjną i szybszy wzrost gospodarczy.
Kolejnym argumentem za poluzowaniem polityki monetarnej jest potrzeba pobudzenia gospodarczego wzrostu. Zbyt wysokie restrykcje przy niskiej inflacji mogą hamować dynamikę PKB. Obniżanie stóp procentowych sprzyja zarówno większej konsumpcji, jak i inwestycjom, pomagając utrzymać równowagę między stabilnością cen a rozwojem gospodarczym.
Warto również rozważyć szerszy kontekst makroekonomiczny. Stabilizacja cen energii, przewidywalność w sektorze żywności oraz stopniowy i zrównoważony wzrost płac tworzą solidne podstawy minimalizujące ryzyko nagłego przyspieszenia inflacji.
Perspektywa zmian w stopach procentowych oddziałuje już na rynek finansowy — zanim zapadną oficjalne decyzje. Oczekiwania powodują, że banki zmieniają ofertę, firmy dostosowują plany inwestycyjne, a gospodarstwa domowe podejmują inne decyzje w zakresie kredytów.
Dzięki ustabilizowanej inflacji polityka pieniężna zyskuje na elastyczności. Rada Polityki Pieniężnej otrzymuje narzędzia do szybszego reagowania na zmieniające się warunki gospodarcze, nie tracąc kontroli nad stabilnością cen. To właśnie dlatego dalsze obniżki stóp procentowych są możliwe w najbliższych miesiącach.
