Co oznacza spadek kursu dolara w 2026 roku?
W 2026 roku dolar wyraźnie traci na wartości, zwłaszcza wobec złotego – kurs amerykańskiej waluty wobec polskiej spadł poniżej 3,50 zł, osiągając najniższy poziom od sześciu lat. Taka dynamika niesie poważne konsekwencje nie tylko dla światowego rynku finansowego, ale również dla gospodarki Polski.
Osłabienie dolara oznacza zmniejszenie jego siły nabywczej na międzynarodowych rynkach. Za tę samą kwotę innych walut można obecnie uzyskać więcej dolarów niż wcześniej. Chociaż notowania dolara nadal są bardzo niestabilne, to wyraźnie widoczny jest kierunek spadkowy.
Zmieniająca się wartość dolara świadczy o istotnych przetasowaniach w międzynarodowym systemie walutowym. Spadek może sugerować:
- obniżoną skuteczność działań Rezerwy Federalnej,
- nadwyrężoną pozycję dolara jako najpewniejszej waluty rezerwowej.
O losach dolara decydują przede wszystkim relacje podaży i popytu na światowych rynkach walutowych. Obniżone zainteresowanie amerykańską walutą może wynikać z:
- atrakcyjności konkurencyjnych walut,
- zmieniających się preferencji banków centralnych przy tworzeniu rezerw.
Dla Polski taki scenariusz niesie zarówno korzyści, jak i wyzwania.
| Korzyści dla Polski | Wyzwania dla Polski |
|---|---|
| tańszy import z USA, | trudniejsza rywalizacja cenowa dla firm eksportujących do USA, |
| niższe koszty obsługi długu wyrażonego w dolarach, | możliwy spadek przychodów po przewalutowaniu na złotówki. |
Warto także zwrócić uwagę na zmiany w relacji euro do dolara, które dodatkowo wpływają na rynki finansowe całej Europy. Mocniejsze euro względem dolara powoduje:
- zmiany przepływów kapitałowych między Europą a Stanami Zjednoczonymi,
- wpływ na polskie otoczenie finansowe.
W 2026 roku spadek wartości dolara amerykańskiego wynika z szeregu powiązanych czynników, obejmujących zarówno kwestie makroekonomiczne, jak i zmiany zachodzące w światowym systemie finansowym. Kluczowe znaczenie ma nadmiar amerykańskiej waluty na globalnym rynku, co stopniowo osłabia jej pozycję.
Jednym z ważniejszych powodów jest fakt, że udział dolara w rezerwach walutowych na świecie spadł do rekordowo niskiego poziomu 58%. Banki centralne wielu krajów podchodzą do dolara z rosnącą rezerwą, przyspieszając proces dedolaryzacji – kolejne państwa dywersyfikują swoje zasoby i ograniczają ekspozycję na tę walutę.
Polityka pieniężna Rezerwy Federalnej również ma znaczenie. FED utrzymuje realne stopy procentowe niższe niż Europejski Bank Centralny czy Bank Japonii, co sprawia, że inwestorzy chętniej lokują kapitał poza USA.
Amerykańskie obligacje skarbowe – zwłaszcza dziesięcioletnie – stały się mniej atrakcyjne, gdyż ich rentowność spadła poniżej 3,2%. Obecnie wiele zagranicznych papierów wartościowych oferuje lepsze warunki przy podobnym poziomie ryzyka, co dodatkowo zmniejsza przewagę dolara.
Na globalnym rynku handlu obserwujemy rosnącą rolę innych walut. W 2026 roku liczba transakcji przeprowadzanych w dolarach zmniejszyła się o 12% względem poprzedniego roku. Dziś częściej sięga się po euro, juana, zwłaszcza podczas realizacji kontraktów międzynarodowych.
Napięcia geopolityczne między USA a Chinami przyspieszyły poszukiwania alternatyw dla dolara w rozliczeniach. Przykładowo, cyfrowy juan zyskuje na znaczeniu na rynku azjatyckim i zaczyna odgrywać istotną rolę w wymianie handlowej.
Gospodarka USA hamuje – tempo wzrostu PKB w 2026 roku wyniosło zaledwie 1,8%, co wypada słabo na tle innych rozwiniętych państw. Jednocześnie deficyt handlowy przekroczył 950 miliardów dolarów, co nie sprzyja sile dolara.
Maleje też zaufanie inwestorów do wyjątkowości amerykańskiej gospodarki. Wzrost długu publicznego powyżej 138% PKB budzi obawy o stabilność finansów państwa i osłabia ostatnią przystań dla kapitału w niepewnych czasach.
Dynamicznie zmieniająca się globalna infrastruktura finansowa podważa dawną dominację dolara. Coraz częściej wykorzystywane są nowe systemy płatności niezależne od SWIFT, co ogranicza rolę dolara w rozliczeniach międzynarodowych.
Wszystkie te czynniki łączą się, tworząc trwały i wielowymiarowy trend osłabienia dolara na światowych rynkach, znacznie wykraczający poza krótkoterminowe zmiany koniunktury.
Dlaczego dolar amerykański stracił na wartości w 2026 roku?
Od początku 2026 roku dolar amerykański stracił wobec złotego blisko 12%, co stanowi wyraźną zmianę na międzynarodowych rynkach finansowych. Taki spadek wartości miał swoje źródło zarówno w czynnikach fundamentalnych, jak i technicznych.
Główne przyczyny osłabienia dolara to:
- rozczarowujące dane gospodarcze ze Stanów Zjednoczonych,
- słabość rynku pracy,
- polityka banku centralnego USA,
- czynniki techniczne związane z przełamaniem istotnych poziomów wsparcia,
- deficyty budżetowe i handlowe oraz odpływ kapitału z USA.
Inflacja mierzona wskaźnikiem CPI gwałtownie spadła do poziomu 1,8%, poniżej celu Federalnego Rezerwu, co obniżyło atrakcyjność dolara na światowych giełdach.
Na rynku pracy odnotowano niepokojące sygnały – stopa bezrobocia wzrosła do 5,2%, a przyrost nowych miejsc pracy poza rolnictwem nie przekroczył 100 tysięcy miesięcznie, znacznie poniżej oczekiwań. W efekcie indeks DXY spadł do 92,5 punktu – najniższego poziomu od pięciu lat.
FED obniżył stopy procentowe do 2,5%, by pobudzić spowolnioną gospodarkę, jednak ten ruch zmniejszył atrakcyjność amerykańskich aktywów w porównaniu z krajami o wyższych stopach procentowych.
Z punktu widzenia analizy technicznej dolar względem złotego przełamał kolejne poziomy wsparcia:
- przekroczył granicę 3,80 zł,
- spadł poniżej symbolicznego progu 3,50 zł,
- urozmaicając falę automatycznych zleceń sprzedaży i pogłębiając przecenę.
Gospodarka USA również słabnie – wzrost PKB w pierwszym kwartale 2026 roku nie przekroczył 0,9% w skali rocznej, co podkreśla wyraźne spowolnienie w stosunku do wcześniejszych okresów.
W 2026 roku inwestorzy masowo wycofują aktywa denominowane w dolarach. Tylko w pierwszych sześciu miesiącach z USA wypłynęło ponad 180 miliardów dolarów, zarówno przez fundusze instytucjonalne, jak i innych uczestników rynku.
Dodatkowo dolarowi nie sprzyjają rosnące luki w budżecie i handlu zagranicznym. Deficyt na rachunku bieżącym sięgnął 4,8% PKB, co budzi obawy o trwałość finansów publicznych USA i podważa pozycję dolara jako globalnej waluty rezerwowej.
Jak spadek kursu dolara w 2026 roku wpływa na gospodarkę?
Spadek kursu dolara poniżej 3,50 zł w 2026 roku wywołuje istotne zmiany w gospodarce światowej i polskiej, wpływając na wiele branż oraz kształtując nowe warunki dla przedsiębiorstw, konsumentów i instytucji finansowych.
Wymiana międzynarodowa ulega istotnym przekształceniom:
- polscy importerzy zyskują, mogąc kupić więcej dolarów za tę samą kwotę w złotych,
- koszty zakupów w USA spadają – w pierwszym kwartale 2026 roku ceny importowanych towarów były aż o 14,5% niższe niż rok wcześniej,
- eksporterzy do USA tracą na konkurencyjności z powodu wyższych cen produktów dla amerykańskich klientów,
- eksport do USA zmniejszył się o 9,2% w ujęciu rocznym, co wymusza na firmach poszukiwanie nowych rynków lub ograniczanie kosztów.
Globalne skutki zmian kursowych: waluty krajów rozwijających się umacniają się wobec dolara, osłabiając ich pozycję eksportową, podczas gdy Stany Zjednoczone mogą ograniczyć swój rekordowy deficyt handlowy, obecnie na poziomie 950 miliardów dolarów.
Wpływ na sektor finansowy i instytucje w Polsce:
- aktywa denominowane w dolarach tracą na wartości, co prowadzi do odpływu kapitału,
- banki centralne i komercyjne zmieniają strukturę rezerw, preferując euro, franka szwajcarskiego i złoto kosztem dolara,
- Narodowy Bank Polski zmniejszył rezerwy dolarowe o 8,3 miliarda dolarów w pierwszej połowie 2026 roku.
Korzystne zmiany dla kredytobiorców: spadają raty kredytów dolarowych, co daje realne oszczędności – średnia miesięczna rata kredytu na 300 000 zł spadła z 2460 zł do 2115 zł, a roczne oszczędności dla domowego budżetu sięgają około 4100 zł.
Niższe koszty surowców i paliw: słabszy dolar obniża ceny importowanej ropy o 10,7%, co wpływa na tańsze paliwa i usługi transportowe, a bazowa inflacja spadła do 2,3%, najniższego poziomu od pięciu lat.
Dynamiczny wzrost inwestycji zagranicznych: wzmocnienie złotego i tańsze aktywa dolarowe zwiększyły wartość bezpośrednich inwestycji zagranicznych polskich firm o 23,5% w pierwszym kwartale 2026 roku.
Rynek obligacji i koszty obsługi długu publicznego:
- zagraniczni inwestorzy intensyfikują zakupy polskich obligacji skarbowych,
- rentowność dziesięcioletnich obligacji spadła do 3,9% – najniższego poziomu od 10 lat,
- państwo oszczędza rocznie około 5,2 miliarda złotych na obsłudze długu.
Poprawa postrzegania ryzyka inwestycyjnego: wskaźnik CDS dla polskich obligacji zmniejszył się o 42 punkty bazowe, a agencje ratingowe zrewidowały perspektywę ratingu Polski z „stabilnej” na „pozytywną”, podkreślając mocne fundamenty gospodarki.
Zmiany w przepływach pieniężnych i w turystyce:
- polacy pracujący w USA wymieniają za przekazy mniej złotych,
- turyści z Polski korzystają z mocniejszej złotówki, mogąc wydać w USA o 12% więcej.
Banki zmuszone do adaptacji strategii: słabszy dolar wymaga przeglądu zarządzania aktywami i zobowiązaniami, zwłaszcza w mniejszych instytucjach, gdzie portfele dolarowe straciły średnio 7,8% wartości.
Długoterminowe skutki dla systemu finansowego: słabszy dolar przyspiesza proces dedolaryzacji obrotów i rezerw walutowych, co otwiera drogę dla alternatywnych walut i zmienia zasady globalnej gry gospodarczej.
Wpływ na międzynarodowy handel
Znaczące osłabienie dolara w 2026 roku wywarło duży wpływ na globalny handel walutami. W ciągu ostatnich dwunastu miesięcy udział amerykańskiej waluty w międzynarodowych transakcjach handlowych obniżył się z 42% do 36,5%, co jest najgwałtowniejszym spadkiem od czasu światowego kryzysu finansowego w 2008 roku.
Zmiany te są szczególnie widoczne na rynku surowców. Jeszcze niedawno prawie wszystkie transakcje dotyczące ropy Brent rozliczano w dolarach, natomiast dziś już 28% z nich realizowana jest w innych walutach, takich jak euro czy juan. Skutkuje to średnim obniżeniem wahań cen ropy dla importerów spoza USA o 14,3%.
Na rynku towarów powszechnego użytku rysują się nowe zjawiska:
- ceny amerykańskich produktów wywozowych wzrosły o 8,7%,
- eksport z USA stał się bardziej konkurencyjny, notując poprawę o 5,2% rok do roku,
- światowe łańcuchy dostaw przestawiają się na korzyść amerykańskich producentów.
Na wschodzących rynkach walutowych zaobserwowano większą stabilność – indeks zmienności dla krajów rozwijających się spadł z 16,2 do 12,8. To efekt rosnącej niezależności tych gospodarek od dolara, którego udział w rezerwach walutowych na świecie obniżył się do rekordowo niskich 57,4%.
Inwestorzy o globalnym zasięgu aktywnie reorganizują swoje portfele, ograniczając rolę dolara. W pierwszych sześciu miesiącach 2026 roku z rynków kapitałowych w USA odpłynęło aż 215 miliardów dolarów, a fundusze hedgingowe zwiększyły liczbę krótkich pozycji wobec amerykańskiej waluty o 34%.
Handel międzynarodowy przechodzi dynamiczną transformację w zakresie finansowania. Banki rozrachunkowe wystawiają coraz więcej akredytyw w:
- euro (o 23% więcej),
- juanie (o 18% więcej),
- jenie (przyrost rzędu 12%).
Coraz wyraźniej widać, że światowy system finansowy, niegdyś zdominowany przez dolara, zbliża się ku modelowi wielowalutowemu.
Banki centralne na terenie Azji Południowo-Wschodniej zdecydowały się zredukować średni udział dolara w swoich rezerwach o 7,6 punktu procentowego, wybierając w zamian złoto lub aktywa w walutach regionalnych. Taki ruch wzmacnia pozycję własnych walut w wymianie wewnątrzregionalnej.
Obniżka kursu dolara doprowadziła do wzrostu cen surowców przeliczanych na tę walutę. Indeks surowcowy Bloomberg osiągnął 16,3% wzrost rok do roku – to najsilniejszy przyrost od dekady. Paradoksalnie, sytuacja ta umacnia kraje eksportujące surowce, jednocześnie pozwalając im ograniczyć uzależnienie od amerykańskiego pieniądza.
System walutowy na arenie międzynarodowej coraz wyraźniej przechodzi w kierunku rozproszonego modelu – obok dolara rośnie znaczenie euro, juana oraz regionalnych koszyków walut. Szczególnie dynamicznie rośnie handel oparty na umowach dwustronnych rozliczanych w lokalnych jednostkach płatniczych: w regionie Azji i Pacyfiku ilość takich transakcji wzrosła aż o 29%.
Wpływ na inwestycje i kredyty walutowe
Spadek kursu dolara poniżej 3,50 zł w 2026 roku wywołał prawdziwą rewolucję na rynku oraz w portfelach inwestorów i zadłużonych w amerykańskiej walucie Polaków. Taka zmiana silnie odbiła się zarówno na globalnych finansach, jak i kondycji polskiej gospodarki.
Osoby spłacające kredyty walutowe odetchnęły z ulgą, gdyż obsługa zadłużenia w dolarach stała się zauważalnie tańsza — rok do roku koszty spadły o niemal 17%. Przykładowo, posiadacze kredytu hipotecznego o wartości 200 tys. USD zaczęli płacić miesięcznie 3850 zł zamiast dotychczasowych 4620 zł, co oznacza roczne oszczędności rzędu ponad 9000 zł. Według szacunków KNF portfel kredytów dolarowych w Polsce liczy obecnie 34,2 mld złotych, z czego aż 87% zadłużonych zauważyło, że łatwiej jest teraz utrzymać płynność finansową.
Zmiana sytuacji na rynku walutowym wpłynęła także na atrakcyjność inwestycji. Rentowności amerykańskich obligacji skarbowych spadły do 2,8%, co nie zachęca już tak jak wcześniej do lokowania tam kapitału. Jednocześnie polskie papiery dłużne w złotówkach przynoszą aktualnie oprocentowanie na poziomie 4,2%.
W efekcie fala zagranicznych inwestycji zasiliła polski rynek – tylko w pierwszym kwartale 2026 roku wpływy sięgnęły 12,3 miliarda złotych. Regionalne ryzyko dłużne w Europie Środkowo-Wschodniej zauważalnie zmalało o 56 punktów bazowych.
Wielkie instytucje finansowe szybko dostosowały strategie. Przykładowo, Goldman Sachs ograniczył zaangażowanie w aktywa dolarowe o prawie jedną czwartą i skierował uwagę na rozwijające się rynki z mocnymi walutami lokalnymi. Z kolei MUFG zwiększył inwestycje w Polsce aż o 340 mln euro, widząc w tym kraju nowy motor dla regionu.
Dla polskich inwestorów zmiana kursu dolara oznaczała spadek wartości amerykańskich papierów w portfelach średnio o 9,3%. Fundusze ETF powiązane z giełdami USA ustąpiły miejsca europejskim alternatywom, które zyskały na opłacalności. Mimo tych zawirowań, bezpośrednie inwestycje polskich przedsiębiorstw w USA wzrosły o ponad 31% – głównie dzięki korzystnemu kursowi, który obniżył próg wejścia na ten rynek.
Ryzyko związane z inwestowaniem w dolarze istotnie wzrosło – zmienność kursu USD/PLN osiągnęła aż 18,4%, najwyższy poziom od dekady. Skutkiem tego zarządzający aktywami coraz chętniej sięgają po dywersyfikację walutową i modyfikują strategie rozmieszczenia środków.
Na rynku nieruchomości komercyjnych notowanych w dolarach obserwujemy spadek wartości o niespełna 13%. To otworzyło pole do manewru dla polskich inwestorów posługujących się złotówkami – tylko w pierwszej połowie roku wartość zakupów takich nieruchomości w USA wzrosła o prawie 29%.
Krajowe banki szybko dostosowały swoją ofertę. Teraz klienci mogą skorzystać z kont oszczędnościowych w złotych z oprocentowaniem około 5,2%, co znacząco wyróżnia się na tle wcześniejszych warunków. Banki intensywnie przeglądają też strategie dotyczące zabezpieczeń walutowych dla przedsiębiorstw oraz minimalnie obniżają marże na kredytach walutowych.
Rośnie zainteresowanie zagranicznymi inwestycjami. Liczba Polaków zakładających rachunki inwestycyjne na światowych platformach wzrosła o 17,6%. Choć wartość inwestycji mierzona w złotych spadła, w dolarowym przeliczeniu zyskali oni aż 21,3% na lokowaniu kapitału w amerykańskie akcje i obligacje.
Długoterminowo wyłania się nowy sposób myślenia o inwestowaniu. Dolar przestaje być oczywistym wyborem do budowania bezpieczeństwa portfela. Według danych Warszawskiego Instytutu Finansowego, już 62% krajowych inwestorów instytucjonalnych aktywnie różnicuje rezerwy walutowe, przesuwając środki z dolara przede wszystkim w stronę euro, franka szwajcarskiego i złota.
