Co oznacza rosnące bezrobocie w Polsce w 2026 roku?
W pierwszych miesiącach 2026 roku liczba osób zarejestrowanych jako bezrobotne wzrosła do poziomu 6,0–6,1%. Mimo tej tendencji Polska wciąż wypada lepiej niż większość krajów Unii Europejskiej pod względem sytuacji na rynku pracy. Nawet w Warszawie, uważanej za silny ośrodek gospodarczy, odnotowano wzrost bezrobocia – tylko w porównaniu do poprzedniego miesiąca przybyło 517 osób, a w ujęciu rocznym wskaźnik ten zwiększył się o niemal 5%. Dane te pokazują, że problem nie ogranicza się już jedynie do mniej rozwiniętych regionów.
Ekonomiści i opinia publiczna coraz głośniej wyrażają zaniepokojenie rosnącym bezrobociem, dostrzegając w tym sygnały potencjalnego spowolnienia gospodarczego. Choć nadal zajmujemy trzecie miejsce w Unii Europejskiej pod względem najniższej stopy bezrobocia, przewaga ta może stopnieć, jeśli niekorzystny trend się utrzyma.
Zwiększająca się liczba osób pozostających bez pracy ujawnia głębsze kłopoty o charakterze strukturalnym. Rynek pracy oferuje obecnie ponad 30 tysięcy wakatów (dane z lutego 2026 roku), jednak wyraźnie widoczne jest niedopasowanie kwalifikacji kandydatów do oczekiwań pracodawców. Nawet przy otwartych ofertach wiele osób ma trudności ze znalezieniem odpowiedniego zatrudnienia.
Te zmiany mają również wymiar społeczny. Coraz większa liczba Polaków zmuszona jest mierzyć się z problemami finansowymi, co negatywnie wpływa na wydatki konsumentów i pogłębia recesję. Co więcej, wzrost bezrobocia zaczyna dotykać nawet branże dotąd odporne na kryzysy.
Zarówno pracodawcy, jak i pracownicy stają dziś przed nowymi wyzwaniami:
- firmy muszą zadbać o atrakcyjne warunki zatrudnienia, by przyciągnąć kandydatów o pożądanych umiejętnościach,
- osoby poszukujące pracy powinny przygotować się na konieczność przekwalifikowania się lub zdobycia nowych kompetencji,
- państwo może potrzebować nowych instrumentów wsparcia dla bezrobotnych i inicjatyw zachęcających przedsiębiorców do tworzenia miejsc pracy odpowiadających aktualnym potrzebom gospodarki.
Jakie są przyczyny wzrostu bezrobocia w Polsce w 2026 roku?
W 2026 roku w Polsce obserwujemy wzrost bezrobocia, którego przyczyny są złożone i wzajemnie się przenikają. Przedsiębiorstwa działające na krajowym rynku coraz mocniej skupiają się na ograniczaniu wydatków, co przekłada się na cięcia w zatrudnieniu. Zwłaszcza początek roku przyniósł wyraźne nasilenie procesów restrukturyzacyjnych, pogłębiając problem.
Istotny wpływ na sytuację ma również postępująca automatyzacja. Firmy inwestują coraz częściej w rozwiązania technologiczne, zastępując nimi pracowników, szczególnie tych wykonujących zadania niewymagające wysokich kwalifikacji. W samym marcu aż 45% przedsiębiorstw z sektora produkcyjnego wprowadziło automatyzację przynajmniej jednej linii, co wyraźnie zmniejszyło zapotrzebowanie na personel.
Nie bez znaczenia pozostają także plany dodatkowych zwolnień. Jak wskazują badania, co dziesiąta firma w kraju rozważa redukcję etatów w nadchodzących miesiącach. Największe zagrożenie dotyczy branż podatnych na wahania gospodarcze, takich jak sektor budowlany czy handel detaliczny.
Ograniczenia budżetowe również znacząco utrudniają walkę z bezrobociem. O 1,5 miliarda złotych zmniejszono nakłady z Funduszu Pracy na inicjatywy wspierające osoby pozostające bez zatrudnienia – mniej pieniędzy przeznacza się między innymi na staże, kursy zawodowe czy wsparcie dla nowych przedsiębiorców. Osoby długotrwale bezrobotne mają w tej sytuacji jeszcze mniejsze szanse na powrót do pracy.
Dodatkowym wyzwaniem jest niedopasowanie umiejętności kandydatów do wymagań firm. Choć na rynku dostępnych jest około 30 tysięcy ofert, wielu pracodawców nie jest w stanie znaleźć właściwych osób na otwarte stanowiska, a poszukujący pracy często nie posiadają oczekiwanych kwalifikacji. W sektorze IT, szczególnie w obszarach takich jak cyberbezpieczeństwo czy sztuczna inteligencja, brakuje specjalistów, co coraz bardziej daje się we znaki.
Na pogorszenie sytuacji wpływa też rosnąca rywalizacja o zatrudnienie. Na jedno atrakcyjne ogłoszenie przypada już o niemal jedną czwartą więcej kandydatów niż rok wcześniej, co zwłaszcza dla młodych ludzi oznacza trudności w znalezieniu stabilnego zajęcia. Wielu z nich zatrudnia się na podstawie tzw. umów śmieciowych, które nie gwarantują podstawowych świadczeń.
Gwałtowny rozwój nowych technologii oraz upowszechnianie rozwiązań opartych na sztucznej inteligencji prowadzi do dalszych zmian na rynku pracy. Już teraz obserwujemy, że nawet stanowiska wymagające wyższego wykształcenia są zautomatyzowane, a analizy wykazują, iż do końca 2027 roku inteligentne systemy mogą zastąpić nawet 15% pracowników biurowych.
Wpływ rosnącego bezrobocia na gospodarkę Polski
W 2026 roku rosnące bezrobocie w Polsce poważnie wpływa na stan gospodarki. Już w pierwszych trzech miesiącach roku Polacy wydali na życie o 4,2% mniej niż rok wcześniej – to bezpośredni skutek utraconych wynagrodzeń, z którymi wielu bezrobotnych musi się zmierzyć. Brak dochodów zmusza do ograniczenia codziennych wydatków do minimum.
Zmniejszona konsumpcja przekłada się na niższe wpływy z podatku VAT – budżet państwa stracił niemal 3 miliardy złotych. Szczególnie mocno uderza to w handel detaliczny, gdzie obroty spadły aż o 5,7%. W efekcie niektóre firmy rozważają zamknięcie nierentownych sklepów, co niesie ryzyko kolejnych zwolnień i utraty miejsc pracy.
Skutki wzrostu bezrobocia odczuwa także budżet państwa:
- spadają wpływy z obowiązkowych składek pracowniczych i pracodawczych,
- rośnie wydatkowanie na pomoc dla bezrobotnych – w pierwszym kwartale Zakład Ubezpieczeń Społecznych wypłacił o 12% więcej zasiłków niż rok wcześniej,
- każdy dodatkowy procentowy wzrost bezrobocia generuje roczny koszt sięgający nawet 2,3 miliarda złotych.
Jednocześnie cięcia budżetowe ograniczyły środki na inicjatywy promujące zatrudnienie – wsparcie zmniejszyło się o 1,5 miliarda złotych. To powoduje, że trudniej jest skorzystać z kursów czy staży, co wydłuża przeciętny czas poszukiwania pracy z 9,5 do 11,2 miesiąca.
Przedsiębiorstwa stają w obliczu rosnących kosztów działalności oraz spadku zainteresowania klientów. Już 62% firm deklaruje problemy z utrzymaniem płynności finansowej. Mimo wysokiego bezrobocia, niektóre branże odnotowują także wzrost oczekiwań płacowych, zwłaszcza wśród wykwalifikowanych specjalistów.
Długotrwałe pozostawanie bez pracy prowadzi do utraty wiedzy i kompetencji. Z czasem umiejętności bezrobotnych tracą na aktualności, co generuje coroczną stratę szacowaną na około 3,8% PKB, czyli 45 miliardów złotych.
Sytuacja młodych dorosłych jest szczególnie trudna – wskaźnik bezrobocia w grupie do 30. roku życia osiągnął już 15,7%, wzrastając o 4,1 punktu procentowego w ciągu roku. Brak perspektyw często prowadzi młodych do radykalnych postaw, co może negatywnie wpłynąć na stabilność społeczną i polityczną.
Dodatkowo, w pierwszym kwartale 2026 roku napływ inwestycji zagranicznych do Polski zmalał o 8,3%. Zewnętrzni inwestorzy coraz częściej postrzegają wzrost bezrobocia jako sygnał głębszych problemów strukturalnych, co zniechęca ich do inwestowania w kraju i osłabia perspektywy gospodarczego rozwoju.
Obszary Polski z najwyższym wzrostem bezrobocia na początku 2026 roku
Na początku 2026 roku sytuacja na rynku pracy w Polsce wykazuje wyraźne rozbieżności między województwami. W niektórych regionach pogłębiają się problemy, które dotychczas wydawały się odległe. Warszawa, dotąd uważana za stabilne miejsce zatrudnienia, odnotowuje szybki wzrost liczby bezrobotnych – w ciągu pierwszych dwóch miesięcy roku przybyło tu 517 nowych osób bez pracy, a wskaźnik bezrobocia wzrósł rok do roku aż o 4,8%. Tak duże zmiany w stolicy jeszcze niedawno były mało prawdopodobne.
Najtrudniejsza sytuacja panuje w województwie kujawsko-pomorskim, które stało się epicentrum problemów z zatrudnieniem. Bezrobocie tam przekracza średnią krajową o 3,2 punktu procentowego, a zawirowania dotykają głównie duże przedsiębiorstwa przemysłowe. Szczególnie dotkliwy jest kryzys w firmie Solino, gdzie trudności finansowe spowodowały masowe zwolnienia i protesty głodowe pracowników. W marcu zwolniono 127 osób, co szybko wpłynęło na wzrost lokalnego bezrobocia o 0,7 punktu procentowego w powiecie inowrocławskim.
Niepokojące dane pochodzą także z wschodnich regionów kraju. W województwie podlaskim bezrobocie wzrosło w ciągu kwartału o 1,2 punktu procentowego, osiągając poziom 9,3%, zaś na Warmii i Mazurach przekroczyło 11%, co czyni ten region liderem w niechlubnych statystykach ogólnopolskich. Dane te podkreślają historyczne różnice między wschodnimi a zachodnimi województwami.
Problemy dotykają również regiony uważane dotąd za przemysłowe i stabilne pod względem rynku pracy. Na Śląsku, w powiatach bytomskim, zawierciańskim i częstochowskim, odnotowano wzrost bezrobocia przekraczający 1 punkt procentowy w ciągu dwóch miesięcy. Jest to skutkiem kryzysu w branży motoryzacyjnej oraz zamykania produkcji w fabrykach obsługujących duże europejskie koncerny.
W północno-zachodniej Polsce, zwłaszcza na wybrzeżu, bezrobocie przestaje mieć charakter sezonowy. W powiecie kołobrzeskim wskaźnik bezrobocia sięga już 8,9%, co oznacza wzrost o 2,1 punktu procentowego wobec roku poprzedniego, i to poza sezonem zimowym.
Dzieją się zmiany także w regionach dotąd uważanych za gospodarczo silne, jak Wielkopolska. W niektórych powiatach, na przykład w konińskim, bezrobocie wzrosło od początku roku o 1,6 punktu procentowego, osiągając poziom 8,2%.
| Wskaźnik zmian bezrobocia | Liczba powiatów |
|---|---|
| wzrost stopy bezrobocia o ponad 0,5 punktu procentowego w I kwartale 2026 | 237 z 380 |
| wzrost liczby bezrobotnych o ponad 8% w ciągu roku | 58 powiatów |
W terenie rośnie obciążenie lokalnych urzędów pracy. W województwie kujawsko-pomorskim na jednego doradcę przypada już ponad 570 bezrobotnych, co utrudnia skuteczną pomoc i opóźnia powrót osób bez pracy na rynek.
Konsekwencje cięć budżetowych w urzędach pracy w 2026 roku
W 2026 roku zwolniono środki na wsparcie osób poszukujących pracy, obniżając budżet rządowy na aktywizację zawodową z 3,6 do 2,1 miliarda złotych, co oznacza cięcia o 42%. Najmocniej ucierpiał Fundusz Pracy, któremu odebrano 1,5 miliarda złotych, wcześniej przekazywanych bezrobotnym w ramach różnych programów wsparcia.
W wyniku tych redukcji urzędy pracy musiały wprowadzić znaczące oszczędności:
- liczba dostępnych kursów spadła o ponad jedną trzecią,
- liczba specjalizacji została ograniczona z 285 do 163,
- szczególne trudności odnotowano w branżach IT oraz analizy danych,
- znacznie zmniejszono liczbę bezzwrotnych dotacji na zakładanie działalności gospodarczej,
- liczba miejsc na staż zawodowy zmalała o ponad połowę.
W pierwszych trzech miesiącach 2026 roku liczba dotacji na założenie własnego biznesu zmniejszyła się o 61% w porównaniu do tego samego okresu rok wcześniej. Chociaż maksymalna kwota wsparcia pozostała na poziomie 32 tysięcy złotych, to wzrost kosztów zakładania firmy o ponad 11% obniżył efektywność tych dotacji, utrudniając start przedsiębiorcom.
Ograniczenia dotknęły również staże zawodowe, które są kluczową ścieżką kariery dla młodych osób. W niektórych powiatach, na przykład w bytomskim i inowrocławskim, możliwości odbycia stażu niemal zniknęły już w lutym z powodu wyczerpania funduszy.
Wydłużył się także czas oczekiwania na decyzję o wsparciu – przeciętnie z trzech do niemal siedmiu tygodni, a w regionach o wysokim bezrobociu na wschodzie kraju nawet ponad dwóch miesięcy.
Cięcia budżetowe wpłynęły także na sytuację kadrową urzędów pracy. Zatrudnienie doradców zawodowych spadło o 14%, podczas gdy liczba osób bezrobotnych stale wzrasta. W województwach takich jak warmińsko-mazurskie czy kujawsko-pomorskie na jednego doradcę przypada już ponad 600 bezrobotnych, co znacząco obniża jakość świadczonej pomocy.
Kampanie informacyjne promujące dostępne formy wsparcia zostały zredukowane aż o 78%, co skutkuje tym, że obecnie tylko 41% uprawnionych zgłasza się po pomoc, podczas gdy jeszcze rok temu było to dwie trzecie wszystkich potencjalnych beneficjentów.
Eksperci przewidują długofalowe skutki tych zmian:
- wydłużenie przeciętnego okresu bezrobocia z 11 do prawie 15 miesięcy,
- wzrost kosztów społecznych do 4,7 miliarda złotych rocznie w związku z większymi wydatkami na zasiłki i mniejszymi dochodami podatkowymi,
- wzrost ryzyka wykluczenia społecznego zwłaszcza wśród osób powyżej 50. roku życia i długotrwale bezrobotnych,
- pogłębienie trudności gospodarczych w regionach o wysokiej stopie bezrobocia.
Prognozy zatrudnienia w Polsce w 2026 roku
Mimo wzrostu bezrobocia w Polsce, najnowszy raport ManpowerGroup przynosi optymistyczne prognozy dotyczące rynku pracy w 2026 roku. Zebrane dane wskazują, że 40% pracodawców planuje zwiększyć zatrudnienie w drugim kwartale. To napawa umiarkowanym optymizmem, zwłaszcza w obliczu wcześniejszego wzrostu bezrobocia na początku roku.
Szczególnie pozytywny sygnał pochodzi z lutego 2026, kiedy liczba ofert pracy wzrosła o 16% w stosunku do stycznia. Największe wzrosty odnotowano w branżach:
- budownictwie,
- handlu,
- logistyce,
- nieruchomościach.
Na przykład, zapotrzebowanie na pracowników w budownictwie zwiększyło się aż o 23%, co wiąże się z sezonowym ożywieniem i nowymi inwestycjami infrastrukturalnymi.
Jednak rynek pracy jest złożony – około 10% firm planuje zwolnienia, szczególnie na stanowiskach zastępowanych przez maszyny. Już w pierwszym kwartale 2026 roku 45% zakładów produkcyjnych wprowadziło automatyzację, redukując powtarzalne czynności wykonywane przez ludzi.
Oczekiwania względem kandydatów rosną: pracodawcy poszukują osób z doświadczeniem, wysokimi kwalifikacjami oraz kompetencjami cyfrowymi. Obecnie aż 78% firm wymaga sprawnej obsługi zaawansowanych technologii oraz chęci do nauki nowych rozwiązań.
Coraz częściej obserwujemy hybrydową współpracę ludzi z maszynami. Modele takie jak Centaur czy Cyborg łączą nadzór ludzki z algorytmami i urządzeniami wspierającymi pracę. Badania pokazują, że już 67% największych polskich firm wdrożyło lub planuje wdrożyć takie systemy do końca 2026 roku.
Elastyczność pracy również staje się standardem. Praca hybrydowa jest już codziennością w ponad połowie przedsiębiorstw, szczególnie w sektorze usług i IT. Pozwala to firmom na:
- obniżenie kosztów utrzymania biur,
- współpracę ze specjalistami niezależnie od lokalizacji.
Perspektywy na koniec 2026 roku przewidują stabilizację poziomu bezrobocia, choć wiele zależy od skutecznej realizacji planów rekrutacyjnych i dostosowania kompetencji kandydatów do potrzeb firm. Największym wyzwaniem pozostaje przekwalifikowanie osób bezrobotnych — aż 40% z nich będzie musiało zdobyć nowe umiejętności, by realnie liczyć na zatrudnienie.
Działania pracodawców w odpowiedzi na rosnące bezrobocie
W 2026 roku, gdy poziom bezrobocia w Polsce zaczyna niepokojąco rosnąć, firmy podejmują różnorodne, często zdecydowane działania. Według danych Polskiego Instytutu Ekonomicznego aż 72% przedsiębiorstw aktywnie zmienia swoje praktyki zatrudnieniowe, dostosowując się do dynamicznie zmieniającej się sytuacji gospodarczej.
Najczęstszą reakcją — wskazaną przez 61% ankietowanych firm — są programy cięcia kosztów. Obejmują one restrukturyzacje, które w pierwszym kwartale roku dotknęły już 218 tysięcy pracowników. Szczególnie korporacje znacząco zmniejszyły zatrudnienie, redukując liczebność zespołów średnio o 8,4%. Największe zwolnienia odnotowano w sektorach:
- finansów (12,3%),
- handlu detalicznego (9,7%),
- motoryzacji (8,9%).
Równocześnie pracodawcy podnoszą wymagania wobec kandydatów. W porównaniu z poprzednim rokiem liczba ogłoszeń z minimum trzyletnim doświadczeniem wzrosła o 34%. Umiejętności cyfrowe stają się standardem — 78% ofert wymaga zaawansowanej obsługi nowoczesnych technologii. W branży IT oczekiwania dotyczące kompetencji technologicznych znacznie się zwiększyły — przeciętny kandydat powinien znać niemal pięć technologii, podczas gdy rok wcześniej było to nieco ponad trzy.
Widocznym trendem jest także przyspieszająca automatyzacja. W pierwszym kwartale 2026 roku ponad połowa firm zwiększyła nakłady na innowacje technologiczne, przeznaczając na nie średnio o 17% większe budżety niż rok wcześniej. Zautomatyzowane rozwiązania obejmują:
- prawie jedną trzecią miejsc pracy w produkcji,
- niemal połowę procesów w centrach usług wspólnych realizowanych przez systemy oparte na sztucznej inteligencji.
Presja płacowa sprawiła, że niemal połowa przedsiębiorstw zamroziła wynagrodzenia, a 23% musiało je obniżyć, zwłaszcza na niższych i średnich stanowiskach. Z drugiej strony 31% firm podniosło płace kluczowym specjalistom, z średnim wzrostem o 9,2%.
Na rynku pracy rośnie popularność hybrydowych modeli zatrudnienia. Systemy typu Centaur, łączące pracę człowieka z algorytmami, wykorzystuje już 44% dużych przedsiębiorstw, szczególnie w sektorach bankowości, ubezpieczeń oraz logistyki. Model Cyborg, bazujący na współpracy człowieka z zaawansowanymi urządzeniami, wdrożyło niemal co czwarta firma produkcyjna. Nowe technologie zwiększają wydajność o 27%, ale powodują też 18-procentową redukcję zatrudnienia.
Problem luki kompetencyjnej skłonił 38% pracodawców do inwestowania w rozwój własnych pracowników. W pierwszym kwartale firmy przeznaczyły na szkolenia 412 milionów złotych — o 14% więcej niż w ubiegłym roku. Przykładem jest program Orlenu „Future Skills”, w którym już 780 osób zdobyło kwalifikacje potrzebne w energetyce odnawialnej.
Coraz większe znaczenie zyskują elastyczne formy zatrudnienia. Już 57% przedsiębiorstw rozwinęło system umów czasowych i projektowych, a zatrudnienie w niepełnym wymiarze wzrosło o 23%. Równocześnie coraz popularniejszy staje się outsourcing — korzysta z niego o 31% firm więcej niż przed rokiem, zwłaszcza w sektorach IT, księgowości oraz obsługi klienta.
Nowoczesnym podejściem do ryzyka zwolnień jest współdzielenie pracowników, wdrożone już w 17% średnich i dużych przedsiębiorstw. Zamiast redukcji etatów, firmy oferują czasowe „wypożyczenia” specjalistów do innych podmiotów w okresach niższego zapotrzebowania. Z tej formy skorzystało już ponad 12 tysięcy osób, głównie w sektorze produkcji i logistyki.
Z analiz jasno wynika, że firmy dynamicznie reagujące na zmiany osiągają wyniki finansowe aż o 23% lepsze niż te, które utrzymują utarte schematy. Elastyczność i gotowość do modyfikacji działań są dziś kluczowe dla utrzymania silnej pozycji na coraz bardziej wymagającym polskim rynku pracy.
Możliwości wsparcia dla bezrobotnych w Polsce w 2026 roku
W 2026 roku osoby pozostające bez pracy mogą liczyć na istotne wsparcie finansowe i zawodowe, chociaż w niektórych obszarach jest ono ograniczone. Podstawową formą pomocy pozostaje tradycyjny zasiłek dla bezrobotnych, przysługujący osobom, które w ciągu ostatnich 18 miesięcy były zarejestrowane w urzędzie pracy przez co najmniej rok. Przez pierwsze trzy miesiące świadczenie wynosi 1920 zł brutto, a następnie spada do 1510 zł. Długość wypłat zależy od doświadczenia zawodowego i sytuacji na rynku pracy, zwykle trwa od sześciu do dwunastu miesięcy.
Osoby podejmujące zatrudnienie na niepełny etat podczas pobierania zasiłku mogą otrzymać dodatek aktywizacyjny, który stanowi połowę standardowego świadczenia i jest wypłacany przez połowę okresu podstawowego zasiłku. W 2026 roku jednak zanotowano 43% spadek liczby uprawnionych do tego dodatku, co wynika z ograniczonej liczby ofert pracy na niepełny wymiar godzin.
Dla osób z trudnościami mieszkaniowymi przygotowano możliwość uzyskania dodatku mieszkaniowego. W pierwszym kwartale 2026 roku:
- złożono o 28% więcej wniosków,
- gminy przeznaczyły na ten cel łącznie 87,5 miliona złotych,
- co oznacza wzrost finansowania o 14,2% w porównaniu do roku poprzedniego.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych oferuje również zasiłek przedemerytalny dla osób, które utraciły pracę w wieku zbliżającym się do emerytury i którym pozostały maksymalnie cztery lata do jej osiągnięcia. Świadczenie wynosi 1650 zł brutto miesięcznie. W marcu 2026 korzystało z niego 21,3 tysiąca osób, czyli o 8,7% więcej niż rok wcześniej.
Rodzice pozostający bez zatrudnienia mają prawo do tzw. „kosiniakowego” – świadczenia rodzicielskiego w wysokości 1300 zł miesięcznie, wypłacanego przez rok przy narodzinach jednego dziecka, bez względu na dochody rodziny. W 2026 roku liczba beneficjentów wzrosła o 14,2%.
Urząd pracy w Warszawie wprowadził elektroniczną rejestrację i szybkie wyrejestrowanie bezrobotnych, co pozwoliło skrócić czas załatwiania formalności z 45 do 15 minut. Od marca 2026 roku aż 74% mieszkańców stolicy korzysta z tej usługi online.
W odpowiedzi na problem bezrobocia młodych wdrożono pilotażowy program „Młodzi na start”, który oferuje:
- trzymiesięczny staż,
- gwarancję półrocznego zatrudnienia po jego zakończeniu,
- objęcie programem 5200 młodych osób w wieku 18-30 lat,
- 72% uczestników pierwszej edycji podjęło pracę po stażu.
Wciąż istotnym wyzwaniem pozostaje niewystarczające finansowanie kursów podnoszących kompetencje cyfrowe. W 2026 roku tylko 23% osób bezrobotnych miało dostęp do takich szkoleń, podczas gdy 78% ofert pracy wymaga zaawansowanych umiejętności technologicznych. Program „Cyfrowy restart”, współfinansowany ze środków unijnych, dotarł do 8450 osób, co stanowi niecałe 3% zarejestrowanych bezrobotnych.
Każdy bezrobotny może korzystać z darmowych konsultacji zawodowych, choć ich dostępność jest ograniczona. Na przykład w województwie warmińsko-mazurskim na jednego doradcę przypada aż 670 osób, przez co czas oczekiwania na spotkanie przekracza miesiąc.
Rejestracja w urzędzie pracy pozwala także na korzystanie z ubezpieczenia zdrowotnego, co jest ważnym elementem motywującym do rejestracji. W 2026 roku aż 31% bezrobotnych wskazało dostęp do opieki zdrowotnej jako istotny powód.
Wspomnieć należy także o aktywności organizacji pozarządowych, które w I kwartale 2026 roku realizowały projekty współfinansowane z Europejskiego Funduszu Społecznego Plus. 176 NGO udzieliło pomocy ponad 12 tysiącom osób zagrożonych trwałym wykluczeniem z rynku pracy.
